خلاصهء ترجمه : 66 - انسان مىگويد آيا بعد از مردن در آينده ( از قبرها ) خارج وزنده خواهيم شد ؟ 67 - آيا انسان متذكر ومتوجه نيست ما كه از پيش آن را آفريديم در صورتي كه أو چيزى نبود . 68 - ( اى پيامبر ) قسم به پروردگارت كه همه آنها را همراه با شياطين به محشر مىآوريم سپس همه را گرداگرد جهنم در حالي كه ( از فشار عذاب ) به زانو در آمده‌اند حاضر مىسازيم . 69 - سپس از هر گروه وفرقه‌اى كساني را كه از همه در برابر خداوند رحمن ياغىتر وسركش‌تر بوده‌اند جداشان مىسازيم ، 70 - زيرا ما از كساني كه براي سوختن در آتش اولويت دارند به خوبى آگاهيم . 71 - ( اين را بدانيد ) همه شما ( بدون استثنا ابتدأ ) وارد شعله‌هاى آتش جهنم مىشويد ، اين يك امرى است حتمي وحكمي است قطعي از جانب پروردگارتان ، 72 - پس از ورود به جهنم آنها را كه در دنيا با تقوا بودند آنها را از آتش نجات داده رهايى مىبخشيم وظالمان را در حالي كه از ( شدت عذاب ) به زانو در آمده‌اند در آتش رها كرده وباقي مىگذاريم . توضيح ترجمه : انساني را كه خداوند خلق كرده چند گروه مىباشند ، گروهى مؤمن صالح وبا تقوا ومطيع به خدا ورسول أو وبه أئمة عليهم السّلام واولياى خدا . وگروهى نيز ناباور ، منكر ، ستمكار ، بىايمان ، مشرك كافر وتبهكار ومخالف ومعتد وملحد وغيره كه در اينجا أول روى سخن به دستهء دوم مىفرمايد : 66 - وَيَقُولُ الْإِنْسانُ أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا ، وانسان ( ناباور ومنكر ) مىگويد آيا هنگامى كه من مردم ( وپوسيده شدم ) در آينده